Nowości
Home / Szlaki turystyczne / Szlaki górskie / Główny Szlak Beskidzki – Babia Góra
Główny Szlak Beskidzki – Babia Góra

Główny Szlak Beskidzki – Babia Góra

Propozycja wycieczki na najwyższy szczyt polskich Beskidów, Babią Górę. Znajduje się ona we wschodniej części Beskidu Żywieckiego, na granicy polsko-słowackiej. Trasa przejścia odbywa się cały czas szlakiem czerwonym, Głównym Szlakiem Beskidzkim i jest dość trudna. Przed wyruszeniem w drogę warto sprawdzić warunki pogodowe. Szczyt Babiej Góry jest odsłonięty i pokryty rumoszem skalnym. Podczas opadów deszczu jest tu dość ślisko.

Przebieg szlaku: Markowe Szczawiny – Przełęcz Brona – Babia Góra – Sokolica – Przełęcz Krowiarki

Czas przejścia: około 4 godziny, długość: około 6 kilometrów

Markowe Szczawiny – Przełęcz Brona

Wycieczkę rozpoczynamy przy schronisku Markowe Szczawiny. Najłatwiej dostać się tu z Zawoi Markowej szlakiem zielonym. Schronisko nie przypomina dziś w niczym klimatycznej budowli, która stanęła tu na początku XX wieku. Zaprojektowane przez Hugona Zapałowicza, najstarsze beskidzkie schronisko rozebrano kilka lat temu. Na jego miejscu stoi dziś nowoczesny obiekt, który na pewno przewyższa poprzedni komfortem i warunkami pobytu, ale jednocześnie trochę nie pasuje do tego miejsca.

Przy schronisku znajduje się dyżurka GOPR, gdzie można uzyskać aktualne informacje o warunkach panujących na szczycie Babiej Góry. Działa tu także niewielki Ośrodek Turystyki Górskiej, który prezentuje historię turystyki w Beskidach Zachodnich.

Powyżej schroniska znajduje się węzeł szlaków. Szlak czerwony wybiega stąd prosto na południe. Idziemy początkowo przez las dość łagodnie wznoszącą się ścieżką. Z czasem jednak robi się ona coraz bardziej stroma, a las zmienia się w niższe zarośla. Po około 40 minutach wychodzimy na główny grzbiet beskidzki na Przełęczy Brona. Ostatnie metry podejścia są już bardzo strome, a do tego szlak idzie korytem potoku. Przy wyższym stanie wody trzeba tu bardzo uważać. Nazwę temu miejscu nadał w 1925 roku Kazimierz Sosnowski. Nawiązywać miała do staropolskiego słowa oznaczającego bramę. Jest to miano bardzo adekwatne, gdyż przełęcz wygląda jak wielka furta między Babią a Małą Babią Górą.

Przełęcz Brona – Babia Góra

Z przełęczy Brona podziwiać można pierwsze na tej trasie rozległe widoki. Doskonale widoczne są stąd Babia i Mała Babia Góra oraz położony po drugiej stroni Zawoi Mosorny Groń. Na grzbiecie szlak skręca w lewo i po rumoszu skalnym zaczyna wspinać się ku szczytowi Diablaka. Momentami jest tu dość stromo, a kamienie nie należą do najbardziej stabilnych. Trasa wyznakowana jest wysokimi tyczkami z kolorowymi oznaczeniami. Podczas wędrówki towarzyszą nam widoki w kierunku Zawoi.

W ten sposób po około godzinie docieramy na szczyt Babiej Góry. Jest to najwyższy szczyt Beskidów Zachodnich. Liczy sobie 1725 metrów nad poziomem morza i bywa nazywany także Diablakiem oraz Królową Beskidów. Rozciąga się stąd jedna z najwspanialszych panoram w polskich górach. Przy dobrej pogodzie sięga ona na południe po Małą i Wielką Fatrę oraz łańcuch Tatr. Na wschodzie horyzont zamykają Gorce i Beskid Wyspowy, a na północy Beskid Mały. Na zachodzie widok obejmuje cały Beskid Żywiecki z Pilskiem oraz Workiem Raczańskim, a także wzniesienia Beskidu Śląskiego i Morawskiego.

Wychodząc na Babia Górę warto pamiętać o zabraniu ciepłych ubrań, nawet gdy panują upały. Na szczycie wieje zawsze ziemny i porywisty wiatr. Można się przed nim schować za specjalnie wybudowanym kamiennym murem. Na szczycie znajdziemy także obelisk upamiętniający 70 rocznicę wejścia na Babią Górę arcyksięcia Józefa Habsburga. Pochodzi on z 1876 roku, a napisy wykonano w języku węgierskim. Obok znajduje się zatarta tablica poświęcona Józefowi Piłsudskiemu. Po stronie słowackiej stoi zaś nowy obelisk upamiętniający Jana Pawła II i jego wizyty na Słowacji.

Babia Góra – Przełęcz Krowiaki

Po odpoczynku i podziwianiu przepięknych widoków ze szczytu Diablaka ruszamy dalej w kierunku Sokolicy. Początkowo schodzimy dość stromo w dół. Po obydwu stronach towarzyszą nam zarośla kosodrzewiny. Wejście na Sokolicę odbywa się wśród niskich krzewów i karłowatych drzew. Przejście zajmuje około godziny. Na szczycie Sokolicy znajduje się punkt widokowy, z którego podziwiać można panoramę w kierunku północnym. Widać stąd niedaleki Mosorny Groń, Pasma Policy oraz Jałowca.

Sokolica jest ostatnim wybitnym szczytem na trasie wycieczki. Schodzimy teraz w kierunku Przełęczy Krowiarki. Zejście jest dość długie i monotonne. Wiedzie w większości przez górnoreglowy las iglasty. Ścieżka jest dobrze przygotowana. Wykonano tu specjalne stopnie z kamieni, które zabezpieczają przed poślizgnięciem.

W ten sposób dochodzimy do Przełęczy Krowiarki, gdzie napotykamy drogę z Zubrzycy do Zawoi.

Zobacz również:

Babiogórski Park Narodowy

About Andrzej

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Scroll To Top