Nowości
Home / Szlaki turystyczne / Szlaki piesze / Szlak Borów Nadwiślańskich

Szlak Borów Nadwiślańskich

Szlak Borów Nadwiślańskich przebiega przez najpiękniejsze lasy w tej części Mazowsza,  dawniej wchodzące w skład Puszczy Osieckiej, przecinając jednocześnie Mazowiecki Park Krajobrazowy. Przez znaczną część prowadzi wzdłuż meandrującego Świdra, jednej z najciekawszych rzek w regionie. Na jego trasie odnajdą się zarówno miłośnicy przyrody – bogactwo zespołów leśnych, głównie borów, rezerwaty przyrody – jak i historii oraz zabytków, m.in. w Osiecku, Celestynowie, czy Otwocku.

Można go podzielić na kilka kilkunastokilometrowych odcinków, co ułatwiają dojazdy w różne miejsca trasy – koleją, bądź szosą.

Wola Rębkowska – Osieck

Szlak rozpoczyna się (lub kończy) w Woli Rębkowskiej, przy stacji PKP Garwolin. Po kilku minutach asfaltem, wchodzimy w las. Przy szlaku kapliczka z czerwonej cegły oraz grupa pomnikowych dębów. Zostawiamy asfalt i kierując się na północ, zagłębiamy się w Lasy Garwolińskie, pozostałość wspomnianej puszczy. Idziemy mniej lub bardziej wyraźną drogą, miejscami podmokłym terenem, pośród różnorodnych lasów. Dochodzimy do wygodnej drogi, mijamy przysiółek Sęk, skrajem lasu docieramy do najwyższej w okolicy Łucznej Góry (ok. 167 m n.p.m.) Kierujemy się za znakami na zachód. Mijając kolejne wydmy, docieramy w końcu do wygodnej drogi z Natolina do Łucznicy. Tu pomniki związane z powstaniem styczniowym oraz zrzutami lotniczymi w 1943 roku. Zmierzamy drogą w stronę Łucznicy, chwilę przed nią mijamy kolejny głaz związany z AK. We wsi na skrzyżowaniu w lewo (kończy się tu szlak zielony z Pilawy), obok dawnego dworu Potockich, obecnie zajmowanego przez Stowarzyszenie Akademia Łucznica. Zostawiamy szosę i wzdłuż meandrującej rzeczki Bełch wchodzimy do Górek z pomnikowym dębem. Mijamy zabudowę letniskową, a wcześniej miejsce, w którym do rzeczki wpada jeszcze mniejsza struga Rudnik. Polami dochodzimy do Osiecka, przechodząc obok cmentarza z zabytkową kaplicą i kwaterami wojennymi, a następnie dochodzimy do centrum miejscowości. Zachowały się układ urbanistyczny dawnego miasta oraz neogotycki kościół.

Osieck -Celestynów

Ulicą Zdrojową, z wywierzyskami wody mineralnej, wychodzimy z Osiecka, wchodząc jednocześnie na teren Mazowieckiego Parku Krajobrazowego. Polami, lasami i zagajnikami dochodzimy do wioski Kąciki. Nieopodal szlaku pomnik upamiętniający walkę polskich partyzantów z Niemcami. Idziemy podmokłym lasem w stronę Zabieżek. Tu stacja kolejowa oraz węzeł szlaków.  Wchodzimy ponownie w las, przecinamy wydmę i wędrujemy skrajem rezerwatu „Czarci dół”, który chroni torfowisko wysokie z niewielkimi jeziorkami.  Kierując się na pn.-zach., przecinamy szlak zielony, mijamy torfowiska i wydmy oraz leśną drogę z Karpisk do Ponurzycy. Wychodzimy na skraj lasu, by ponownie w niego wejść i, mijając Żółwi Staw i Żółwiową Górę, razem z żółtym szlakiem wchodzimy do dużej wsi Regut.  Tuż za miejscowością przecinamy ruchliwą szosę z Mińska Mazowieckiego do Góry Kalwarii i polami, a następnie lasem, wchodzimy do Celestynowa. W ten sposób znajdujemy się mniej więcej w połowie całej długości szlaku. Stosunkowo młoda, bo sięgająca XIX wieku, wieś ma korzystny mikroklimat i rozwija się jako miejscowość letniskowa. Podczas II wojny Celestynów był miejscem partyzanckich działań zbrojnych, o czym świadczą napotkane pomniki. Warto jeszcze wspomnieć o dworku Radzińskich oraz zabytkowym budynku stacji PKP.

Celestynów -Otwock

Przechodząc obok cmentarza opuszczamy miejscowość. Idziemy obok niewielkiego jeziorka, mijamy węzeł szlaków i na dobre zanurzamy się w Lasy Celestynowskie. Przez chwilę wędrujemy wyraźnym traktem, a następnie przez urozmaicony teren, skrajem Bagna Całowanie. Przemierzamy kilka wydm o wysokościach bezwzględnych ok. 100 m n.p.m. Przecinamy tzw. „czerwoną drogę” ze szlakiem tego samego koloru i mijamy Czarne Jeziorka, powstałe w wyniku wydobywania torfu. Zmierzamy na północ, dochodząc do rezerwatu „Na Torfach” z dużym jeziorem, mijamy węzeł z czarnym szlakiem. Następnie wchodzimy do Otwocka, a opuszczamy Mazowiecki Park Krajobrazowy. Wędrujemy przez centrum tego powiatowego miasta, mijając m.in. stare wille w stylu zwanym „świdermajer”, zabytkowy dworzec PKP, a także siedzibę otwockiego oddziału PTTK, w którym można zaopatrzyć się w publikacje dotyczące omawianych terenów.

Otwock – Glinianka

Na skraju miasta, przy ośrodku wypoczynkowo-konferencyjnym służb celnych, spotykamy początek żółtego szlaku. Dochodzimy też do rzeki Świder, która będzie nam już towarzyszyła do końca. Na ponad 40-kilometrowym odcinku jest objęta ochroną w formie rezerwatu przyrody, z progami skalnymi, zwanymi szypotami i widocznymi głazami. Idziemy ścieżką wzdłuż rzeki, która tu meandruje, przebijając się przez niewielkie wzgórza. W Mlądzu przechodzimy na drugą stronę rzeki i idziemy lasem wzdłuż niej, w stronę szosy Warszawa-Lublin. Jeszcze przed nią dochodzimy do Rudki, mijając w niewielkiej odległości glinianki zwane Dołami Goldmana, skąd wydobywano niegdyś glinę na cegły. Po minięciu szosy idziemy nadal wzdłuż Świdra i, na chwilę go opuszczając, docieramy do letniskowej Adamówki. Tam przechodzimy kładką na drugi brzeg i wzdłuż rzeki, ponownie pagórkowatym terenem, docieramy do tzw. Złotego Kanionu na strudze Stok, dopływie Świdra.  Przecinamy to urokliwe miejsce, ponownie przechodzimy na drugą stronę Świdra w Woli Karczewskiej, idziemy wzdłuż meandrującej rzeki, aż w pewnym momencie ją zostawiamy i odbijamy do Glinianki, w której szlak kończy swój bieg. Tu warto obejrzeć XVIII-wieczny drewniany kościół, który „gra” rolę świątyni parafialnej w serialu „Ojciec Mateusz”.

About Jarek S.

2 comments

  1. Rzetelne opisy, które dobrze się czyta. Szkoda tylko, że nie ma zdjęć, ale lektura uruchamia wyobraźnię. Pozdrawiam.

    • Dziękujemy za miłe słowa, niestety nie dysponujemy zdjęciami do wszystkich artykułów. Życzę miłej lektury i również pozdrawiam.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Scroll To Top